جمعه ۱۳۹۷/۷/۶ - ۲۲:۲۴
چطور اینترنت اشیاء به آتش‌نشان‌ها کمک می‌کند؟
به هنگام آتش‌سوزی، زمان و اطلاعات مهم‌ترین عواملی‌اند که باید بررسی شوند. اطلاعاتی درباره‌ی مکان‌ آتش‌سوزی و افرادی که در آن گیر افتاده‌اند. هر چقدر آتش‌نشان اطلاعات بیشتری داشته باشد می‌تواند بهتر عمل کرده و جلوی خسارت بیشتر را بگیرد.
بر اساس اطلاعات National Fire Protection Association ، فقط در سال 2013، ۱۲۴۰۰۰۰ آتش‌سوزی در آمریکا گزارش شده که باعث مرگ ۳۲۴۰ شهروند و $11.5 میلیون خسارت مادی شده است.

بر اساس گزارشی از National Institute of Standards and Technology و the Fire Protection Research Foundation بخشی از این هزینه‌های سنگین می‌تواند کاهش یابد. به جای اینکه عملکرد آتش‌نشان‌ها به تجربه و قضاوت فرمانده عملیات وابسته باشد، می‌توان از داده‌هایی که مرتبا به صورت علمی از محل حادثه جمع‌آوری می‌شوند ‌استفاده کرد و بر اساس آن‌ها تصمیم‌های دقیق‌تری گرفت.

گزارش مشترک این دو مؤسسه، "برنامه تحقیقاتی برای مبارزه هوشمند با آتش"، شامل چندین نمونه است که نشان‌ می‌دهد چگونه جمع‌آوری، پردازش و تحویل داده‌ها می‌تواند با ترکیب نقاط قوت اینترنت اشیاء با تجزیه و تحلیل داده‌های بزرگ می‌تواند نحوه انجام عملیات را تغییر دهد.

با به کارگیری فناوری‌هایی که در زندگی روزمره استفاده می‌کنیم، مثل سنسورهای جاسازی شده در تجهیزات شخصی که می‌توانند موقعیت مکانی و وضعیت سلامت فرد را دنبال کنند، تصاویری که از دوربین های نظارتی به دست می‌آید و برای کشف تعداد افراد داخل ساختمان و موقعیت هر کدام ارزشمند هستند و همچنین اطلاعات جمع‌آوری شده از سیستم‌های تهویه می‌توان تخمین شرایط حرارتی را بهبود بخشید.

کیسی گرانت، مدیر اجرایی مؤسسه تحقیقات حفاظت از آتش‌سوزی می‌گوید:" امروزه با کمک اینترنت اشیاء که در حال توسعه است، راه‌های متنوعی برای دسترسی به اطلاعات توسط آتش‌نشان‌ها وجود دارد. اطلاعات لحظه‌ای می‌تواند برای آگاهی از وضعیت افراد کمک بزرگی باشد، به ویژه در حوادث مهمی که زمان گرانبها است. "

هواپیماهای بدون سرنشین نیز می‌توانند نقش مهمی داشته باشند. این هواپیماها در حال حاضر برای نظارت بر وقایع آتش‌سوزی‌های بزرگ مورد استفاده قرار می‌گیرند و در آینده، به لطف پیشرفت تکنولوژی، می‌‌توانند در محیط داخلی کار کنند. ربات‌هایی که مجهز به مجموعه گسترده‌ای از سنسورهای شیمیایی، دوربین و لیزر هستند برای جمع‌آوری داده در محیط‌های خطرناکی که انسان‌ها نمی‌توانند در آن‌ حضور داشته باشند مورد استفاده قرار می‌گیرند.

پیاده‌سازی این روش‌های جدید برای عملیات آتش‌سوزی همیشه آسان نخواهد بود. یکی از دلایل این است که معرفی تکنولوژی جدید بسیار سریع‌تر از زیرساخت‌های نظارتی و عملیاتی موردنیاز برای پشتیبانی از آن اتفاق می‌افتد. برای مثال، در حالی که استفاده از ربات‌های هوایی توسط نیرو‌های مدیریت بحران به طور چشمگیری افزایش می‌یابد، استانداردهای مربوط به عملیات، استقرار و آموزش آن هنوز ایجاد نشده است.

گرانت در ادامه می‌گوید: علاوه بر این، سؤالات مهم نظارتی مانند استفاده دیگران از این تکنولوژی‌ها (سرویس‌های غیر از آتش‌‌نشانی) وجود دارد که می‌تواند در عملیات اضطراری اختلال ایجاد کند.

یکی دیگر از مسائل احتمالی می‌تواند اطلاعات بیش‌ از اندازه باشد. ممکن است دائما وظایف زیادی به اولین پاسخ‌دهندگان به وضعیت بحرانی سپرده شود و باعث شود مسئولیت‌ها به درستی انجام نشوند. به همین خاطر تیم آتش‌نشانی آن‌ها را نادیده می‌گیرند یا در بعضی موارد سنسور‌ها را خاموش می‌کنند و ترجیح می‌دهند روش‌های قدیمی‌تر و تست‌شده را به کار گیرند.

مسئله بعدی ملاحظات مالی است. آیا به اندازه کافی تأمین مالی برای خرید همه تجهیزات "هوشمند" وجود خواهد داشت؟