یکشنبه ۱۳۹۷/۱/۱۹ - ۱۹:۲۵
نقش اینترنت اشیاء در کاهش ترافیک در شهرها چیست؟
راه‌کار مدیریت هوشمندانه‌ی ترافیک Verizon، در حال حاضر در حال تغییر شیوه‌ی برنامه‌ریزی خیابان‌های شهر می‌باشد.
ترافیک در شهرها اجتناب ناپذیر است. قرارگیری حجم زیادی از اتومبیل‌ها، کامیون‌ها و اتوبوس‌ها در یک فضای به شدت محدود و فشرده منجر به ایجاد ترافیک می‌شود. همه‌ی این ازدحام‌ها میزان نشر گاز کربن، آلودگی صوتی و استرس را به سطح خطرناک و ناسالمی می‌رساند. اما می‌تواند اینگونه نباشد.
فناوری‌هایی که امروزه در حال توسعه و اجرا هستند، می‌توانند با جمع‌آوری داده در مورد الگوهای منظم ترافیکی و استفاده از آن‌ها برای کاهش زمان سفر، باعث کاهش ازدحام شوند.

مدیریت ترافیک هوشمند Verizon (Intelligent Traffic Management - ITM) یک راه‌کار برای ترافیک‌های سنگین مبتنی بر داده است که باعث می‌شود تا مردم و وسایل نقلیه، راحت‌تر در شهرها حرکت کنند. این فناوری مبتنی بر اینترنت اشیاء به مسئولین شهرها این امکان را می‌دهد تا با وجود محدود بودن منابع، تصمیمات دقیق‌تری اتخاذ کنند. این سیستم مدیریت ترافیک مبتنی بر ابر، در مورد حجم مسافرت‌ها و نحوه‌ی استفاده از خیابان‌ها، داده‌های بلادرنگی را در اختیار برنامه‌ریزان شهر قرار می‌دهد. Verizon در حال حاضر این فناوری را در Boston و Kansas گسترش داده و در سایر شهرها در سراسر کشور نیز گسترش خواهد داد.

همچنین گسترش سنسورهای اینترنت اشیاء، همراه با اتصال به شبکه‌ی G۴، درک دقیق‌تری از الگوهای ترافیکی و بار زیرساخت‌ها به برنامه‌ریزان شهر ارائه می‌دهد. سنسورهای اینترنت اشیاء که به طور استراتژیک در سراسر شهرها قرار می‌گیرند، می‌توانند ادارات دولتی را با داده‌های دقیق و قابل اجرا به طور تقریباً بلادرنگ مجهز کنند. با استفاده از این اطلاعات، شهرها می‌توانند رفت و آمدها را برای هر کسی که از جاده‌ها استفاده می‌کند تسهیل کنند.

Sean Harrington، معاون شرکت Verizon در بخش City Solutions می‌گوید: «کاری که ما انجام می‌دهیم، استفاده از سنسورهای جاسازی شده در کفپوش‌ها و دوربین‌های قرار گرفته در چراغ‌های راهنمایی، برای شناسایی افراد و وسایل نقلیه‌ در جاده‌ها و استفاده از این داده‌ها برای کمک به بهینه‌سازی جریان ترافیک در شهر می‌باشد».

«هدف ما این است که زندگی مردم در شهرها را با کاهش برخی از زمان‌هایی که در اتومبیل خود صرف می‌کنند و با کاهش تعداد حوادثی که آن‌ها در جاده‌ها روبرو می‌شوند کمی ساده‌تر کنیم».

در اینجا نگاهی به چهار عنصر اصلی ITM و چگونگی روان‌تر و کارآمدتر کردن ترافیک شهر می‌اندازیم:

  • سنسورهای اینترنت اشیاء:

سنسورهای کوچک می‌توانند مشکلات بزرگی را حل کنند. با استفاده از سنسورها در سراسر شهرها، ITM می‌تواند در مورد هر موضوعی، داده‌های مورد نیازش را جمع‌آوری کند، از این‌که کدام خیابان‌ها ترافیک سنگین دارند گرفته تا تشخیص این‌که کدام شریان‌ها الگوهای نورپردازی ترافیکی ناکارآمدی دارند.

David Tucker، مدیر محصولات Verizon برای مدیریت ترافیک/خدمات داده، می‌گوید: «ما سنسورها را در زمین و یا در هوا قرار داده‌ایم تا به ما در پیدا کردن و شناسایی مشکلات کمک کنند و سپس به مردم کمک کنیم تا از نحوه‌ی کار ما مطلع شوند. این سنسورها ما را قادر می‌سازند تا سیگنال‌های ترافیکی را تطبیق داده و بتوانیم جریان بهتری را در خیابان‌ها ایجاد کنیم».

  • داده‌های بلادرنگ:

این سیستم مدیریت ترافیک همانند سیستم نظارت ترافیک قدیمی نیست که به طور معمول شش ماه یک بار اجرا شده و هفته‌ای طولانی بر روی ۱ یا ۲ تقاطع مشکل‌ساز شهر مطالعاتی انجام شود. سنسورهای اینترنت اشیاء انبوه داده‌های ناشناس را به طور بلادرنگ از سراسر شهر جمع‌آوری می‌کنند، تا برنامه‌ریزان پس از آن بتوانند هوشمندانه برنامه‌ریزی کرده و در مورد منابع تصمیم‌گیری کنند.

Tucker می‌گوید: «مشکل برنامه‌ریزان شهر این است که به طور بلادرنگ نمی‌دانند چه چیزی سبب ترافیک سنگین می‌شود و نمی‌توانند به طور کلی بر سراسر شهر نظارت کنند».

«مشکل آن‌ها فقط عدم دسترسی به این اطلاعات است».

تصور کنید که ۳ موج باعث ایجاد ترافیک در یک مسیر می‌شود. در ضمن، خیابان‌های جانبی عملاً خالی هستند. بسیاری از برنامه‌ریزان شهر در حال حاضر فاقد این درجه از دید هستند. ITM راه‌کاری را فراهم کرده که به طور مداوم داده‌ها را در اختیار تصمیم‌گیرندگان قرار می‌دهد.

Tucker می‌گوید: «ما اطلاعاتی را به تصمیم‌گیرندگان ارائه می‌دهیم که آن‌ها را قادر می‌سازد تا به صورت پویا زمان‌بندی امواج ترافیکی را کنترل کنند یا به عنوان بخشی از یک برنامه‌ی در حال انجام، آن را تغییر دهند».

  • داده‌های بیشتر، نظارت بیشتر:

با این وجود، فقط گرفتن داده‌ها به صورت بلادرنگ کافی نیست. ITM داده‌های ترافیکی بسیار مفیدی را در اختیار برنامه‌ریزان شهر قرار می‌دهد، که می‌توان به طور منظم برای تصمیم‌های دقیق‌تر در رابطه با خیابان‌ها به آن‌ها مراجعه کرد و این به معنای بررسی هفتگی به جای نظارت‌های سالانه یا شش ماهه است.

Tucker توضیح می‌دهد: «شما می‌توانید به طور مکرر بررسی کنید». بنابراین، به جای بررسی‌ به صورت یک بار در سال، دو سال و یا سه سال یک بار، می‌توانیم به طور ماهانه یا هفتگی بر خیابان‌ها نظارت کنیم تا متوجه شویم کجا مشکل رخ داده است».

  • نگهداری قابل پیش‌بینی از جاده‌ها:

نگه داشتن جاده‌ها در شرایط مناسب با درک این‌که چه زمانی، کجا و چگونه کفپوش خیابان‌ها آسیب دیده، میسر می‌شود.

Tucker توضیح می‌دهد: «دانستن اینکه چه تعداد وسیله‌ی نقلیه از یک منطقه عبور کرده‌اند و نوع یا اندازه‌ی آن‌ها، برنامه‌ریزان شهر را قادر به انجام پیش‌بینی‌های بیشتری در زمینه‌ی تعمیر و نگهداری راه‌ها می‌کند». سنسورهای اینترنت اشیاء را می‌توان در کف خیابان نصب کرد تا تناوب و نوع وسایل نقلیهای که از آن‌ها عبور می‌کنند را شناسایی ‌کنند. این اطلاعات شهرها را قادر می‌سازد تا جاده‌ها را قبل از اینکه چاله‌ها و ترک‌ها ظاهر شوند، به طور فعال مدیریت کنند.

مزایای شهر مبتنی بر داده:

Harrington توضیح می‌دهد: «هدف ما این است که زندگی مردم در شهرها را با کاهش برخی از زمان‌هایی که در اتومبیل خود صرف می‌کنند و با کاهش تعداد حوادثی که با آن‌ها در جاده‌ها روبرو می‌شوند کمی ساده‌تر کنیم».

ITM برای کاهش حمل و نقل از راه‌کار‌های مبتنی بر داده‌ها استفاده می‌کند، تا به کاهش انتشار کربن، آلودگی صوتی و استرس کمک کند.

Tucker می‌گوید: «داده‌ها به مدیران و برنامه‌ریزان شهر کمک می‌کند تا نحوه‌ی ارائه‌ی بهتر امکانات به شهروندان را درک کنند که در نتیجه باعث کاهش زمان‌های رفت و آمد و انتشار گاز کربن می‌شود».